Την απελευθέρωση των στρατηγικών αποθεμάτων πετρελαίου σε επίπεδα ρεκόρ, σχεδιάζει ο Διεθνής Οργανισμός Ενέργειας (IEA) για να συγκρατήσει την άνοδο των τιμών λόγω του πολέμου στον Κόλπο, γράφει η «Wall Street Journal».

Οι τιμές του Brent και του αμερικανικού αργού υποχώρησαν τις τελευταίες ημέρες από τα επίπεδα ρεκόρ που είχαν φτάσει, μετά την πρόβλεψη του προέδρου Τραμπ ότι ο πόλεμος θα μπορούσε να τελειώσει σύντομα. Σήμερα όμως  κινούνται ανοδικά: Το Brent διαπραγματεύεται σήμερα στα 89,21 δολάρια το βαρέλι, καταγράφοντας άνοδο 1,61% και το αμερικανικό αργό στα  84,95 δολάρια, αυξημένο κατά 2,14%

Σύμφωνα με αναλυτές της Goldman Sachs , η προγραμματισμένη απελευθέρωση στρατηγικών αποθεμάτων από τον  Διεθνή Οργανισμό Ενέργειας θα ξεπεράσει τα 182 εκατομμύρια βαρέλια που κυκλοφόρησαν στην αγορά μετά τη ρωσική εισβολή στην Ουκρανία το 2022.

Μια απελευθέρωση αυτού του μεγέθους θα αντιστάθμιζε τις απώλειες στις εξαγωγές από την περιοχή του Κόλπου για 12 ημέρες, αν και ορισμένοι αναλυτές εξέφρασαν σκεπτικισμό. «Δεν έχει ακόμη ανακοινωθεί επίσημα καμία ανακοίνωση και υπάρχουν αμφιβολίες για τον τελικό ρυθμό τυχόν αναλήψεων από αυτά τα αποθέματα» , σημείωσε ο Φίλιπ Τζοουνς-Λουξ, αναλυτής της Sparta Commodities.

Πόσο θα διαρκέσει η πετρελαϊκή κρίση

Οι αναλυτές εκφράζουν πάντως φόβους ότι η πετρελαϊκή κρίση θα διαρκέσει αρκετά, ακόμη κι αν ο Ντόναλντ Τραμπ τερματίσει τον πόλεμο στο Ιράν αύριο. «Οι συνέπειές του πολέμου στον Κόλπο θα γίνουν αισθητές για τουλάχιστον εβδομάδες και μήνες. Στο χειρότερο σενάριο, θα μπορούσε να οδηγήσει σε μόνιμη άνοδο τις παγκόσμιες τιμές ενέργειας», προειδοποιούν αναλυτές της βρετανικής Barclays.

Η βρετανική τράπεζα αλλά και άλλοι παράγοντες της αγοράς προβλέπουν ότι  το Brent θα φτάσει τα 150 δολάρια πριν από το τέλος του μήνα, λόγω του  αποκλεισμού των δεξαμενόπλοιων να διέρχονται από το Στενό του Ορμούζ.

Η Wall Street Journal ήδη αποκαλεί την έλλειψη εφοδιασμού ως  «τη χειρότερη ενεργειακή κρίση από τη δεκαετία του 1970».

«Όσο περισσότερο διαρκεί ο πόλεμος, τόσο χειρότερη γίνεται η ζημιά. Και δεν αυξάνεται γραμμικά, αλλά εκθετικά: Κάθε επιπλέον εβδομάδα αποκλεισμού δημιουργεί υψηλότερο κόστος από την προηγούμενη εβδομάδα», τονίζουν στη Ναυτεμπορική παράγοντες της αγοράς και εξηγούν: «Αυτό συμβαίνει επειδή το Ιράν ‘όχι μόνο καταστρέφει όλο και περισσότερες πετρελαϊκές εγκαταστάσεις στην περιοχή, αλλά γιατί και οι  αραβικές πετρελαιοπαραγωγικές χώρες του Κόλπου μειώνουν την παραγωγή, επειδή ξεχειλίζει το πετρέλαιο στις εγκαταστάσεις αποθήκευσής τους. Αυτό έχει ήδη συμβεί στο Ιράκ, το Κουβέιτ, τα Εμιράτα και τη Σαουδική Αραβία.

Πάνω από 1000 τάνκερ στο Στενό του Ορμούζ

Περισσότερα από 1.000  δεξαμενόπλοια παραμένουν αποκλεισμένα στο Στενό του Ορμούζ, γεγονός που σημαίνει πάνω από 4 εκατομμύρια βαρέλια πετρελαίου την ημέρα παραμένουν «αποκλεισμένα». Η JP Morgan εκτιμά μάλιστα ότι ως τα τέλη Μαρτίου θα μπορούσαν να παραμένουν αποκλεισμένα στον Κόλπο έως και 9 εκατομμύρια βαρέλια την ημέρα – σχεδόν το ένα δέκατο της παγκόσμιας ζήτησης πετρελαίου.

Η ζημιά έχει γίνει

«Ακόμα κι αν τερματιστεί αύριο ο πόλεμος, η μακροπρόθεσμη ζημιά έχει ήδη γίνει. Η διακοπή της παραγωγής δεν μπορεί να αντιστραφεί γρήγορα: Δεν είναι σαν μια βρύση που μπορείς απλώς να την ανοίξεις ξανά», όπως το θέτει εύστοχα ο νομπελίστας οικονομολόγος Πολ Κρούγκμαν. «Επειδή μόλις μειωθεί η πίεση σε πολλές από τις πετρελαιοπηγές στον Κόλπο, είναι πολύ δύσκολο να  επανέλθει αμέσως η παραγωγή  στα προηγούμενα επίπεδα».

Στην καλύτερη περίπτωση, θα χρειαστούν αρκετές εβδομάδες για να επιστρέψει η παραγωγή στα φυσιολογικά επίπεδα. Στη χειρότερη περίπτωση, η προσφορά θα μειωθεί μόνιμα: «Μέρος του πετρελαίου «δεν θα σταματήσει απλώς προσωρινά. Θα μπλοκαριστεί φυσικά και δεν θα μπορεί ποτέ ξανά να εξαχθεί από το πηγάδι», αναφέρει το Fortune ένας μηχανικός πετρελαίου από το Πανεπιστήμιο Texas A&M. «Ακόμα και όταν τελειώσει ο πόλεμος, αυτή η παραγωγική ικανότητα θα μπορούσε να χαθεί για πάντα, μειώνοντας μόνιμα την παγκόσμια προσφορά και αυξάνοντας τις τιμές ενέργειας μακροπρόθεσμα».

Παρόμοια κατάσταση με το LNG

Παρόμοια είναι η κατάσταση και με το υγροποιημένο φυσικό αέριο (LNG): To Κατάρ έχει σταματήσει εντελώς την παραγωγή του. Οι μονάδες υγροποίησης λειτουργούν σαν ένα γιγάντιο «ψυγείο» και  η επανεκκίνησή τους θα διαρκέσει τουλάχιστον ένα μήνα. Επομένως, οι τιμές του φυσικού αερίου είναι πιθανό να παραμείνουν υψηλότερες από ό,τι πριν από τον πόλεμο.

Πρέπει επίσης να γίνουν οι επισκευές στις ίδιες τις εγκαταστάσεις πετρελαίου που καταστράφηκαν από το Ιράν: «Αναμένουμε ότι ακόμη και μετά το τέλος των εχθροπραξιών, θα παραμείνει ένα ασφάλιστρο κινδύνου στις τιμές της ενέργειας, καθώς οι εγκαταστάσεις πετρελαίου και φυσικού αερίου στον Κόλπο θα παραμείνουν εκτός λειτουργίας και η επισκευή τους θα μπορούσε να διαρκέσει εβδομάδες ή μήνες», αναφέρει το Fortune.

Μακροπρόθεσμες συνέπειες

Αλλά το μεγαλύτερο πρόβλημα είναι οι καταστροφικές μακροπρόθεσμες συνέπειες του πολέμου με το Ιράν για τη ναυτιλία στον Κόλπο. Ακόμη κι αν ανοίξει το Στενό του Ορμούζ, ουδείς μπορεί να είναι σίγουρος  ότι ακόμη και τα αμερικανικά πολεμικά σκάφη συνοδείας στην περιοχή, θα μπορούν να αναχαιτίσουν κάθε ιρανικό drone που εκτοξεύεται λίγα χιλιόμετρα από την ηπειρωτική χώρα.

Οι προοπτικές για τον άμεσο τερματισμό του ασφαλιστικού κινδύνου για τη διέλευση δεξαμενόπλοιων στο Στενό του Ορμούζ, είναι επομένως ελάχιστες. Αυτό θα μπορούσε να αυξήσει μόνιμα το κόστος μεταφοράς – και κατά συνέπεια τις παγκόσμιες τιμές του πετρελαίου.

Χωρίς αλλαγή εξουσίας στην Τεχεράνη, τίποτα δεν θα αλλάξει. Και παρά τις δηλώσεις του Τραμπ για αλλαγή καθεστώτος, αυτό δεν φαίνεται πουθενά στον ορίζοντα. Μακροπρόθεσμα, απειλείται ένα σενάριο στον Κόλπο παρόμοιο με αυτό στην Ερυθρά Θάλασσα, όπου οι Χούθι παραλύουν τη ναυτιλία εδώ και χρόνια, χωρίς να επιτίθενται σε φορτηγό πλοίο κάθε μέρα.

«Η σύγκρουση με το Ιράν είναι ένας ασύμμετρος πόλεμος. Το καθεστώς των μουλάδων δεν χρειάζεται να τον κερδίσει. Απλώς φροντίζει να μην χάσει. Ακόμα και ένα στρατιωτικά αποδυναμωμένο Ιράν μπορεί να απειλήσει το Στενό του Ορμούζ στο μέλλον. Κανείς δεν μπορεί γεωγραφικά να του αφαιρέσει το στρατηγικό του δυναμικό αποκλεισμού. Είναι το μεγαλύτερο διαπραγματευτικό χαρτί των μουλάδων. Επομένως, είναι πιθανό να συνεχίσουν να το χρησιμοποιούν για να εξασφαλίσουν την επιβίωσή τους», εξηγούν στη Ναυτεμπορική, παράγοντες της αγοράς.

Πηγή: naftemporiki.gr