Τίποτα δεν τελειώνει πραγματικά με την υποχώρηση μιας υγειονομικής κρίσης — και αυτό αποδεικνύεται πλέον με όρους καθαρά οικονομικούς. Έξι χρόνια μετά την εκδήλωση της COVID-19, η λεγόμενη long covid, ή «μακρά COVID», εξακολουθεί να αφήνει βαθύ αποτύπωμα, επηρεάζοντας εκατομμύρια ανθρώπους και μεταφέροντας ένα διαρκές βάρος στις εθνικές οικονομίες.

Οι εκτιμήσεις για το συνολικό κόστος είναι αποκαλυπτικές: η μακροχρόνια νόσος ενδέχεται να επιβαρύνει τις οικονομίες των χωρών-μελών του ΟΟΣΑ με έως και 115,3 δισ. ευρώ ετησίως μέσα στην επόμενη δεκαετία, με τη συμμετοχή και 21 κρατών της Ευρωπαϊκής Ένωσης σε αυτή τη δυναμική.

Βαρύ αποτύπωμα σε οικονομία και εργασία

Η επίδραση της μακράς COVID δεν περιορίζεται στη σφαίρα της υγείας, αλλά διαχέεται έντονα και στην αγορά εργασίας. Υπολογίζεται ότι περίπου ένας στους πέντε εργαζομένους που νοσούν αντιμετωπίζει σοβαρές διαταραχές στην επαγγελματική του δραστηριότητα.

Σε ετήσια βάση, το συνολικό κόστος κυμαίνεται από 58,5 έως 115,3 δισ. ευρώ, με βασικούς παράγοντες τη μείωση της παραγωγικότητας και την απομάκρυνση εργαζομένων από την απασχόληση.

Την ίδια ώρα, οι προβλέψεις έως το 2035 δείχνουν ότι οι απώλειες στο ΑΕΠ δεν θα είναι παροδικές. Ακόμη και σε πιο μετριοπαθή σενάρια, εκτιμάται ότι θα παραμείνουν σταθερά μεταξύ 0,1% και 0,2%, επιβεβαιώνοντας τον διαρθρωτικό χαρακτήρα του προβλήματος.

Πίεση στα συστήματα υγείας

Το οικονομικό φορτίο για τα συστήματα υγείας παραμένει σημαντικό, καθώς οι άμεσες δαπάνες περίθαλψης εκτιμώνται κοντά στα 9,5 δισ. ευρώ ετησίως έως το 2035.

Παράλληλα, οι ειδικοί επισημαίνουν ότι η πλήρης έκταση των επιπτώσεων δεν έχει ακόμη αποτυπωθεί, γεγονός που σημαίνει ότι το πραγματικό κόστος μπορεί να αποδειχθεί υψηλότερο.

Η λοίμωξη από τον ιό SARS-CoV-2 συνδέεται με αυξημένη πιθανότητα εμφάνισης χρόνιων παθήσεων, μεταξύ των οποίων καρδιαγγειακά προβλήματα, διαβήτης, νευρολογικές διαταραχές και αυτοάνοσα νοσήματα, ενισχύοντας περαιτέρω την πίεση στα συστήματα υγείας.

Τι είναι η μακρά COVID

Η μακροχρόνια μορφή της νόσου έχει τη δυνατότητα να επηρεάσει σχεδόν κάθε σύστημα του ανθρώπινου οργανισμού. Τα συνηθέστερα συμπτώματα περιλαμβάνουν έντονη κόπωση, τη λεγόμενη «εγκεφαλική ομίχλη» και επίμονους πόνους.

Αν και μελλοντικά εκτιμάται ότι θα αφορά λιγότερο από το 1% του πληθυσμού στις χώρες της ΕΕ και του ΟΟΣΑ, το 2021 περίπου 75 εκατομμύρια άνθρωποι παγκοσμίως είχαν ήδη εμφανίσει τη νόσο.

Ιδιαίτερα αυξημένα ποσοστά καταγράφηκαν σε χώρες της Κεντρικής και Ανατολικής Ευρώπης, όπως η Βουλγαρία, η Ουγγαρία και η Τσεχία, αναδεικνύοντας και γεωγραφικές ανισότητες στην εξάπλωση.

Εκτός αγοράς εργασίας χιλιάδες ασθενείς

Πέντε χρόνια μετά την έναρξη της πανδημίας, σημαντικός αριθμός ασθενών είτε έχει αποχωρήσει από την αγορά εργασίας είτε εργάζεται λιγότερο από το επιθυμητό, εξαιτίας των συνεπειών της νόσου.

Παρά τα δεδομένα αυτά, μόνο λίγα κράτη —μεταξύ αυτών η Αυστρία, το Βέλγιο, η Γαλλία, η Γερμανία, το Λουξεμβούργο και οι Κάτω Χώρες— έχουν αναπτύξει ολοκληρωμένα σχέδια διαχείρισης.

Οι ειδικοί υπογραμμίζουν ότι η ενίσχυση της διάγνωσης, η βελτίωση της φροντίδας και η παροχή κοινωνικής στήριξης αποτελούν κρίσιμους παράγοντες για την επανένταξη των ασθενών στην παραγωγική διαδικασία.

Η ευελιξία στην εργασία ως «κλειδί»

Σύγχρονες μελέτες αναδεικνύουν ότι πρακτικές όπως η τηλεργασία και τα ευέλικτα ωράρια μπορούν να λειτουργήσουν καταλυτικά στην υποστήριξη των ασθενών με μακρά COVID.

Η δημιουργία ενός περιβάλλοντος που προσαρμόζεται στις ανάγκες τους αναδεικνύεται σε βασικό παράγοντα για τη διατήρηση της παραγωγικότητας και την αποφυγή περαιτέρω απωλειών για τις επιχειρήσεις.

Πώς συγκρίνεται το κόστος με άλλες ασθένειες

Σε σύγκριση με άλλες χρόνιες παθήσεις, το οικονομικό αποτύπωμα της μακράς COVID είναι εξαιρετικά υψηλό.

Ενδεικτικά, προσεγγίζει το κόστος της σκλήρυνσης κατά πλάκας σε μεγάλες ευρωπαϊκές οικονομίες όπως η Γαλλία και η Ιταλία, ενώ αγγίζει και τα επίπεδα των εγκεφαλικών επεισοδίων στην Ευρώπη, που υπολογίζονται περίπου στα 60 δισ. ευρώ.

Ωστόσο, σε αντίθεση με πολλές άλλες ασθένειες, το μεγαλύτερο μέρος της επιβάρυνσης δεν αφορά άμεσα το σύστημα υγείας, αλλά προκύπτει από τη μειωμένη συμμετοχή στην εργασία και τη συνολική πτώση της παραγωγικότητας — μια παράμετρος που καθιστά τη μακρά COVID μια σιωπηλή αλλά επίμονη οικονομική απειλή.

Πηγή: newmoney.gr